ԵՐԵՒԱՆ – Մահ՝ Մատենադարանի գլխաւոր աւանդապահ, Ձեռագրագիտութեան բաժնի վարիչ Գէորգ Տէր-Վարդանեանի

Խոր ցաւով վերահասու եղանք Մաշտոցեան Մատենադարանի գլխաւոր աւանդապահ, Ձեռագրագիտութեան բաժնի վարիչ, պատմական գիտութիւններու դոկտոր, Գէորգեան հոգեւոր ճեմարանի եւ Երեւանի պետական համալսարանի դասախօս, մանկավարժ Գէորգ Տէր-Վարդանեանի մահուան բօթին։ Ան կեանքին հրաժեշտ տուած է Մարտ 29-ին, 72 տարեկանին։

Տէր-Վարդանեան ծնած է 1951-ին Շամշադինի շրջանի Ներքին Կարմիրաղբիւր գիւղը: 1973-ին շրջանաւարտ եղած է Երեւանի Պետական համալսարանի Պատմութեան բաժանմունքի հնագիտութեան, աղբիւրագիտութեան եւ ազգագրութեան բաժնէն,  պատմաբան-աղբիւրագէտի մասնագիտութեամբ:

1974-էն սկսած է աշխատիլ Մաշտոցեան Մատենադարանին մէջ, ուր 1992-էն ի վեր Ձեռագրագիտութեան բաժնի վարիչն էր ու գլխաւոր ավանդապահը: 1995-1998 վարած է նաեւ Հայաստանի Ազգային գրադարանի տնօրէնի պաշտօնը: 

Գէորգ Տէր-Վարդանեան մեծ հեղինակութիւն էր հայ ձեռագրագիտութեան ասպարէզին մէջ, հայերէն ձեռագիր մատեանի բազմահմուտ եւ քաջագիտակ մասնագէտ։ Բացառիկ է անոր դերը՝ «Մայր ցուցակ հայերէն ձեռագրաց Մաշտոցի անուան Մատենադարանի» բազմահատորեակի կազմութեան եւ խմբագրման գործին մէջ։

Շուրջ 200 յօդուածի, ուսումնասիրութեան եւ մենագրութեան հեղինակ է: Ան ունեցած է նաեւ մանկավարժական կարեւոր վաստակ. տարիներ ամբողջ դասաւանդած է Երեւանի Պետական համալսարանին եւ Գէորգեան ճեմարանին մէջ, ինչպէս նաեւ պատրաստած է ձեռագրագէտներ Մաշտոցեան Մատենադարանին մէջ:

Միջազգային բազմաթիւ գիտաժողովներու իր մասնակցութեան եւ օտար լեզուներով իր հրապարակումներուն շնորհիւ ողբացեալը մեծ համբաւ կը վայելէր նաեւ միջազգային հայագիտութեան ասպարէզին մէջ։ 

Տէր-Վարդանեան մեծ վաստակ ունեցած է նաեւ Հայաստանէն դուրս հայկական մշակոյթը ներկայացնելու նուիրեալ առաքելութեան մէջ՝ ձեռագրական ցուցահանդէսներու կազմակերպմումով: Յիշեցնենք, որ 2007-ին Ֆրանսայի մէջ Հայաստանի տարուան ծիրէն ներս Մատենադարանի մասնակցութեամբ կազմակերպուած ցուցահանդէսներուն իր անգնահատելի ներդրումին համար 2008-ին Ֆրանսայի կառավարութեան հրամանագրով պարգեւատրուած էր «Գրականութեան եւ արուեստներու շքանշան»-ով։

Յուղարկաւորութիւնը տեղի կ՚ունենար Մարտ 30-ի երեկոյեան Կոնդի Սուրբ  Յովհաննէս-Մկրտիչ եկեղեցւոյ մէջ։

Յիշատակն արդարոյն օրհնութեամբ եղիցի։