Վարչապետ Փաշինեան. «Այլեւս հայրենիքի մասին երազելու կարիք չունինք…»

Փաշ-ելոյթ


Հայաստանի Հանրապետութեան վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան Անկախութեան 35-րդ տարեդարձին նուիրուած իր տօնական ուղերձը յղած է Երեւանի Հանրապետութեան հրապարակէն՝ Սեպտեմբեր 21-ի երեկոյեան կազմակերպուած տօնախմբութիւններու, լուսային ցուցադրութեան եւ համերգային ծրագիրի ծիրէն ներս։

Ստորեւ ուղերձը.

«Հայաստանի Հանրապետութեան մեծարգո՛յ նախագահ, 

Ազգային ժողովի մեծարգո՛յ նախագահ, 

Սահմանադրական դատարանի մեծարգո՛յ նախագահ,

Բարձրագոյն դատական խորհրդի մեծարգո՛յ նախագահ,

Օրէնսդիր, գործադիր, դատական իշխանութեան, տեղական ինքնակառավարման մարմինների յարգելի՛ ներկայացուցիչներ,

Ձերդ Գերազանցութիւն դեսպաններ, 

Սիրելի՛ ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետութեան սիրելի՛ քաղաքացիներ,

Այսօր նշում ենք Հայաստանի Հանրապետութեան անկախութեան 35-րդ տարեդարձը։ 35 տարի առաջ, 1991 թուականի Սեպտեմբերի 21-ին, Հայաստանում տեղի ունեցաւ Անկախութեան հանրաքուէ, որի ընթացքում քաղաքացիները պէտք է պատասխանէին հետեւեալ հարցին․ “Համաձա՞յն էք, որ Հայաստանի Հանրապետութիւնը լինի անկախ, ժողովրդավարական պետութիւն, Խորհրդային Միութեան կազմից դուրս”։

Հայաստանի քաղաքացիների 95,4 տոկոսը մասնակցեց հանրաքուէին, եւ մասնակիցների 94,3 տոկոսը “Այո՛” պատասխանեց հանրաքուէի դրուած հարցին։

Ինչո՞ւ ուրեմն, ինչո՞ւ Հայաստանի քաղաքացիները գրեթէ միաձայն “Այո՛” ասացին անկախութեանը։ Թերեւս մի պատճառով․ նրանք ուզում էին ապրել ազատ, անվտանգ, ժողովրդավարական, զարգացած, բարեկեցիկ, ինքնիշխան երկրում՝ որպէս ինքնիշխան քաղաքացիներ։

Այս պատկերացումները, սակայն, մասամբ կամ ամբողջութեամբ ի դերեւ ելան, որովհետեւ անկախութիւնից միայն 30 տարի անց մենք առերեսուեցինք այն փաստի հետ, որ ազատութիւնը, անվտանգութիւնը, ժողովրդավարութիւնը, բարեկեցութիւնը, ինքնիշխանութիւնը կա՛մ չեն կարող լինել, կա՛մ չեն կարող լիարժէք լինել անվերջ թուացող հակամարտութեան եւ ժամանակ առ ժամանակ բռնկուող պատերազմի պայմաններում։

Հայաստանի Հանրապետութեան անկախութեան 35-ամեակը, ահա, նշում ենք խաղաղութեան միջավայրում, բայց խաղաղութեանն ու խաղաղութեան գիտակցութեանը մենք հասել ենք մեր հազարաւոր եղբայրների եւ քոյրերի կեանքի գնով եւ նախ՝ եկէք մէկ րոպէ լռութեամբ յարգենք հայրենիքի պաշտպանութեան համար զոհուած մեր բոլոր եղբայրների եւ քոյրերի յիշատակը։

Շնորհակալութի՛ւն։ Եւ այո՛, եթէ ուզում էք ծափահարել մեր եղբայրներին եւ քոյրերին… Եւ այս ծափահարութիւններով՝ երիցս պիտի արձանագրենք, որ մեր նահատակներն ընկան, որ Հայաստանը բարձրանայ, նրանք զոհուեցին, որ Հայաստանն ապրի, եւ այսօր Հայաստանի Հանրապետութիւնն ապրող պետութիւն է, կեանքի պետութիւն, եւ մեր պետութեան վերելքն է յարգանքի մեծագոյն տուրքը մեր նահատակների յիշատակին։

Սիրելի՛ ժողովուրդ, Հայաստանի Հանրապետութեան սիրելի՛ քաղաքացիներ,

Անկախութեան այս դարակազմիկ տօնի առիթով մենք պէտք է արձանագրենք, որ անկախութիւնը, այսինքն՝ պետութիւնը, ամենակարեւոր բանն է, որ մենք միասին ունենք։ Որովհետեւ մեր պետութիւնն է, որ կարող է երաշխաւորել մեր ինքնութեան, մեր մշակոյթի պահպանումն ու զարգացումը, մեր պետութիւնն է, որ կարող է երաշխաւորել մեր պատմութեան շարունակականութիւնը, պետութիւնն է, որ մեզ մեր ճակատագրի տէրն է դարձնում, մեզ դարձնում է մեր ազատութեան, անվտանգութեան հեղինակն ու երաշխաւորը։

Ու մենք պէտք է շարունակենք գնալ մեր պետութեանը տէր կանգնելու ա՛յս ճանապարհով, մենք պէտք է առաջնորդուենք մեր պետութեան յարատեւութեան տեսլականով, եւ պետութիւնը, անկախ պետութիւնն այլեւս երազանք չպէտք է լինի մեզ համար, այլ մեր երազանքների իրագործում։

Շուրջ 500 տարի մենք երազել ենք անկախ պետութեան մասին եւ այսօր տօնում ենք մեր երազանքի իրականացումը եւ արձանագրում ենք, որ մենք այլեւս հայրենիքի մասին երազելու կարիք չունենք, որովհետեւ Հայաստանի Հանրապետութիւնը մեր երազանքների հայրենիքն է, Հայաստանի Հանրապետութի՛ւնն է մեր երազանքների հայրենիքը, եւ մենք այս հայրենիքը ծաղկեցնելով, զարգացնելով, աւելի անկախ, աւելի ուժեղ, աւելի արդար, աւելի ազատ, աւելի բարեկեցիկ, աւելի ժողովրդավարական, աւելի խաղաղ, աւելի անվտանգ, աւելի համերաշխ, աւելի ինքնիշխան դարձնելով՝ այն պէտք է փոխանցենք սերնդէ-սերունդ։

Այլեւս երբեք չպէտք է լինի 500 կամ հինգ կամ մէկ տարի, որ մենք երազենք անկախութեան ու պետութեան մասին, այլեւս ամէն տարի, ամէն օր մենք պէտք է աւելի լաւ սովորենք՝ ինչ է նշանակում եւ ինչ է ենթադրում ունենալ պետութիւն, պէտք է աւելի լաւ սովորենք ինչ է նշանակում պետութիւն, ինչ է նշանակում լինել քաղաքացի։

Յարատեւ պետութիւն ունենալուն ուղղուած մեր աշխատանքը կրթութեան միջոցով պէտք է դարձնենք աւելի ու աւելի արդիւնաւէտ։

Հայաստանի Հանրապետութիւնն այսօր տեսանելի կերպով զարգանում է, բայց, այո՛, Հայաստանի Հանրապետութիւնում կան բազմաթիւ չլուծուած խնդիրներ։ Սա չի կարող մեր պետութիւնը պակաս չափով սիրելու հիմք տալ մեզ, որովհետեւ աշխարհում չկայ, չի եղել, չի լինելու որեւէ պետութիւն, որտեղ չկան չլուծուած բազմաթիւ խնդիրներ։

Ընդհակառակը, ցանկացած լուծուած խնդիր, իր հետ բերում է նոր խնդիրներ, եւ այս շարժընթացը չունի վերջ եւ չունի աւարտ։ Հէնց այս շարժընթացն է, որ բերում է զարգացման ու առաջընթացի, որ բերում է վերելքի, եւ պետութեան վերելքը, նոր որակի պետութիւն ունենալը, պետութեան յարատեւութիւնը՝ ամէն օր իրար հետ մեր լուծելու առանցքային խնդիրն է։

Եւ այսօր այստեղ ենք արձանագրելու, որ մենք պետութեան տէր եւ քաղաքացի լինելու անսասան ու վճռական կամք ունենք, որ մեր պետութիւնը մեր հայրենիքն է, հայրենիքը պետութիւնն է, եւ մենք սիրում ենք մեր պետութիւնը, մենք սիրում ենք մեր հայրենիքը։

Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացին պէտք է սիրի իր պետութիւնը, ինչպէս ինքն իրեն, Հայաստանի Հանրապետութիւնը պէտք է սիրի իր քաղաքացուն եւ գիտակցի, որ քաղաքացին պետութիւնը ստեղծել է իր անվտանգութիւնը, բարեկեցութիւնը, ազատութիւնն ու երջանկութիւնն ապահովելու համար։

Այս նպատակին է այլեւս ծառայում պետութիւնը՝ Հայաստանի Հանրապետութիւնը, առաջնորդուելով այն գիտակցութեամբ, որ պետութիւնը պէտք է ուժեղացնի քաղաքացուն, քաղաքացին պէտք է ուժեղացնի պետութեանը։

Հայաստանի Հանրապետութեան Կառավարութեան քաղաքականութիւնները, կրթութիւնից մինչեւ բնակարանաշինութիւն, առողջութեան համընդհանուր ապահովագրութիւնից մինչեւ բանակում «Պաշտպան հայրենեաց» ծրագրի ներդրում, սոցիալական, քաղաքական եւ տնտեսական ամենատարբեր ծրագրերն ուղղուած են քաղաքացու ուժեղացմանը։

Կրթութեամբ, աշխատանքով, վճարուած հարկերով ուժեղացրէ՛ք Ձեր պետութիւնը, եւ Ձեր պետութիւնն աւելի կ՚ուժեղացնի Ձեզ։

Սիրէ՛ք Ձեր պետութիւնը, որովհետեւ Ձեր պետութիւնը սիրում է Ձեզ։

Եւ այսօր Ձեր պետութիւնը Ձեզ յստակ եւ աներկբայ ասում է․

Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացի՛, պետութիւնը դո՛ւ ես, դո՛ւ ես Հայաստանի Հանրապետութիւնը։

Շնորհաւոր Անկախութեան տօնդ՝ Հայաստանի Հանրապետութիւն, շնորհաւոր Անկախութեան տօնդ՝ Հայաստանի Հանրապետութեան քաղաքացի։

Փա՛ռք նահատակներին եւ կեցցէ՛ Հայաստանի Հանրապետութիւնը»։