ԱԼՖՈՐՎԻԼ – «Շարժա-Փարիզ՝ հաւաք-աշխատանոց»
Ալֆորվիլի Հայ մշակոյթի տան մէջ ե՛ւ՝ կազմակերպութեամբ, Մարտ 17-24 կայացաւ ՇԱՐԺԱ-ՓԱՐԻԶ՝ ՀԱՒԱՔ-ԱՇԽԱՏԱՆՈՑ-ը, մասնակցութեամբ Շարժայի (Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններ-ԱՄԷ) Օհաննէսեան Ազգային Միօրեայ վարժարանի ուսուցիչներուն: Հակառակ քաղաքական անկայուն պայմաններուն եւ պատերազմական ծանր վիճակին, այս հաւաքին համար Ֆրանսա ժամանած էին 10 ուսուցչուհի եւ տնօրէնուհին:
Ծրագիրը առաւօտեան կ’ընդգրկէր զանազան աշխատանոցներ եւ հանդիպումներ արդի մանկավարժական մեթոտներով դասաւանդողներու եւ այլ նորարար աշխատանքներ իրագործողներու հետ, ինչպէս՝ Նորա Սարաֆեան-Թաշճեանի, Անահիտ Սարգիսեանի, Անի Կարմիրեանի, Սէրուժ Յովսէփեանի, Նորա Պարութճեանի եւ այլոց, իսկ կէսօրէ ետքերը կազմակերպուած էին այցելութիւններ Փարիզի տեսարժան վայրեր եւ հայկականութեան հետ առնչուող կեդրոններ, ինչպէս Ինալքոյի Արեւելեան լեզուներու ուսուցման համալսարանի այցելութիւն եւ տեսակցութիւն Անահիտ Տօնապետեան-Տեմոփուլոսի հետ, Փէր Լաշէզ գերեզմանատուն, Հայ ուսանողներու ոստան եւ հանդիպում տնօրէն Միքայէլ Նշանեանի հետ: Ծրագիրը կ’ընդգրկէր նաեւ Ալֆորվիլի եւ Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններու հայ համայնքներու ծանօթացում եւ «IMA – Արաբական աշխարհի հիմնարկ» մանրանկարչական աշխատանոց՝ Կասիա Յարութիւնեանի ղեկավարութեամբ: Նաեւ վաստակաշատ խաչուհիներէն տիկին Արշալոյս Սարգիսեան հիւրերուն ծանօթացուց Ալֆորվիլը։ Հաւաք-աշխատանոցը իրենց այցելութեամբ պատուեցին Ալֆորվիլի Հայց. առաքելական եկեղեցւոյ հոգեւոր հովիւ Տիրայր աւ. քհնյ Գըլըճեանն ու Ալֆորվիլի հայ աւետարանական եկեղեցւոյ հովիւ Ժիլպէր Լեւոնեանը։ Հիւր ուսուցչուհիները այցելեցին Ալֆորվիլի հայկական վարժարաններն ու եկեղեցին ալ։
Աշխատանքներու ընթացքին, ԱՄԷ-ի Հայ ազգային վարչութեան ներկայացուցիչը հոգաբարձութեան մօտ՝ Քրիստին Եփրեմեան-Թոսունեան առցանց կապով ներկայացուց իրենց համայնքն ու հաղորդեց դպրոցին ու անոր մատակարարման մասին յաւելեալ տեղեկութիւններ։
Վարժարանի տնօրէնուհին՝ Վարդուկ Գարակիւլլէեանը յայտնեց, որ դպրոցը կոչուած է բարերարներէն Օհաննէսեանի անունով: Կիրակնօրեայ այս վարժարանը հիմնուած է հինգ ուսուցչուհիներով, տէր հօր ղեկավարութեամբ. “Մեր վարժարանը կը ղեկավարէ հոգաբարձութիւնը, որ Արաբական Միացեալ Էմիրութիւններու վարչութեան հովանիին տակ կը գործէ, իսկ տնօրէնութիւնը կը զբաղի վարչական եւ կրթական ծրագրով։ 32 ուսուցիչ-ուսուցչուհիներ ունի դպրոցը, որու այսօրուան առաջնահերթութիւնն է նորարար մօտեցումով սորվեցնելը։ Ունինք 280 աշակերտ. Հայաստանէն եւ Միջին Արեւելքէն են մեր ծնողները եւ հետեւաբար՝ մեր աշակերտները։ Կ՚ընդունինք 3-16 տարեկան երեխաներ ու պատանիներ։ Շէնքը 13 դասարան ունի։ Միշտ նոր դասաւորումներ կ՚ընենք բոլոր դիմումներուն տեղ տալու համար։ Կը դասաւանդենք հայերէն, կրօն եւ հայոց պատմութիւն։ Դասընթացքի տեւողութիւնը երեք ժամ է։ Ուսուցիչները կամաւոր են։ Անոնք այսօր հոս՝ Փարիզ եկան եւ ուզեցին բան մը սորվիլ”։
Համայնքը կը կազմակերպէ նաեւ ամառնային եռօրեայ ճամբար Ապու Տապիի եկեղեցւոյ տարածքին Արա Խանոյեան եւ Օհաննէսեան ազգային վարժարաններու աշակերտութեան համար:
Ալֆորվիլի Հայ Մշակոյթի տան տնօրէնուհին՝ Նորա Սարաֆեան-Թաշճեանը, Օհաննէսեան վարժարանին հետ ունի 10 տարիէ աւելի ծանօթութիւն: Ան Պէյրութի Ճեմարանին մէջ պաշտօնավարած տարիներուն առաջարկ մը ստացած է Շարժայէն, եւ քանի մը տարի ամառները գացած ու աշխատակցած է Օհաննէսեանի կազմին հետ: Հարազատ ներկայութիւն մըն է ան Օհաննէսեան վարժարանի ուսուցչուհիներուն համար, միշտ նեցուկ կը կանգնի անոնց՝ խորհրդատւութեամբ, ծրագրեր մշակելով եւ աշխատանոցներ կազմելով: Փոխադարձ վստահութեան ուղի մըն է, ձեւաւորուած՝ այս տարիներուն ընթացքին, որ անընդհատ կը զարգանայ ի շահ գործունէութեանց յառաջացման. “Կը փորձեմ միշտ կապ հաստատել տարբեր միութիւններու, տարբեր մշակութային գործունէութեանց հետ, ինչպէս Անի Կարմիրեանին, որ Շարժա գնաց եւ ներկայացուց Զնտուկը, Զարմանազանն ու այլ ծրագրեր։ Իրենք միջոցը չունին գիտնալու, թէ ինչե՞ր կը կատարուին։ Մենք ձեւով մը այդ բոլորը հաւաքող եւ դէպի իրենց հոսեցնողն ենք։ Իրենք իրենց կը շատնան, ամէն տարի կ՚աճի թիւը։ Ինքնաշխատութեամբ կը բացայայտեն ամէն ինչ։ Ունին խնամակալ մարմին, ունին կրթական համակարգէն լաւատեղեակ անձեր խնամակալութեան մէջ։ Երբ Փարիզ եկայ, տնօրէնուհիին՝ Վարդուկին հետ խորհրդակցեցանք եւ շարունակեցինք աշխատանքները հեռակայ։ Հիմա որ Մշակոյթի տան Միօրեայ դպրոցի տնօրէնն եմ, որոշեցինք այս երկու Միօրեայ դպրոցներու փորձը ցոյց տալ եւ այսպէս ծագեցաւ այս ձեռնարկին գաղափարը”,– յայտնեց Նորա Սարաֆեան-Թաշճեանը, ապա աւելցուց անդրադառնալով այս ձեռնարկներուն նպատակին. “Նպատակն է ուսուցչուհիներուն ծանօթացնել նաեւ Փարիզը, աշխարհ մը, որ մեզի կ՚առնչուի, ոչ միայն վայրը, այլեւ անոր պատմութիւնը, յիշատակները։ Հաճելին եւ օգտակարը պէտք է միշտ միասին ըլլան երեխաներուն եւ մեծերուն համար։ Այս բոլորը իրենց պիտի օգնէ որ աշխատանքի ձեւերուն մասին վերստին մտածեն, իրենց միջավայրին յարմարցնեն, նորութիւններ ընեն”։
Նախքան եզրափակելը, «Կեսարինը՝ Կեսարին» ասացուածքի տրամաբանութեան հաւատարիմ՝ պէտք է ողջունել Ալֆորվիլի խաչուհիներուն այս առթիւ տարած աշխատանքը, որոնք ջանք չխնայեցին հիւրերուն վերապահելու կարելի ամէնէն պատշաճ ընդունելութիւնը։
Թ. Շ. ■
